Posted in Gujarati

એ છોટું! – માઇક્રો-ફ્રિકસન વાર્તા

સાત-આઠ વર્ષનો એક ગરીબ છોકરો સ્કૂલના દરવાજા આગળ ઊભો હતો. એની જેટલી જ વયના છોકરાઓને નવા ગણવેશમાં તૈયાર થઈ દરવાજાની અંદર દાખલ થતાં એ જોઈ રહ્યો હતો. રિશેષ પડે ત્યારે દરવાજાના બે સળિયા વચ્ચેથી છોકરાઓને મેદાનમાં ખેલતા-કુદતા જોતો ત્યારે એના બાળમનમાં સતત એક વિચાર ઘૂંટાયે જતો: મનેય આમની જેમ આવી સ્કૂલમાં ભણવા અને રમવા મળે તો કેવું સરસ! હું પણ ભણીને સારો માણસ બનું.

ત્યાંજ એક અવાજ એની પીઠ પર અથડાયો,

‘એ છોટું… સાલે વહાં ક્યું ખડા હૈ! યે ચાય ઓર નાસ્તા સાહબ કો દે…’ ચાની ટપરીવાળાએ તુચ્છ શબ્દોનું દોરડું નાખી બાળમજૂરી માટે ખેંચ્યો. છોકરો દોડતો ગયો અને ચા-નાસ્તો સાહેબના ટેબલ ઉપર મૂક્યો. મેલીઘેલી ઉતરી ગયેલી ગંજીમાં સાવ દૂબળો દેહ એની દરિદ્ર પરિસ્થિતિનું વર્ણન કરતો હતો.

‘ચલ, યે સારે ગ્લાસ ઓર ડીશ ચમકાકે જગાહ પે રખ દે… ગ્લાસ કો જરા સંભાલકે સમજા ક્યાં? વર્ના પગારમે સે કાટ લૂંગા. ચલ કામ પે લગ જા…’ ચાની તપેલીમાં ચમચી ફેરવતાં હુકમ છોડ્યો.

છોકરો માથું હકારમાં હલાવી, ખભા ઉપર રૂમાલ મૂકી કામે લાગી ગયો. ચાની ટપરી પાછળ એ ચાના કપ અને ડીશો પાણીમાં ઝબોળી ધોઈ રહ્યો હતો ત્યારે ધબ્બ… દઈને કશુંક પડવાનો અવાજ કાને સંભળાયો. અવાજની દિશામાં એણે નજર ફેરવી. સ્કૂલની દીવાલ ઉપરથી ત્રણ સ્કૂલ બેગ બહાર ફંગોળાઈ નીચે પડી હતી. થોડીકવારમાં ત્રણ છોકરાંઓ ઝાડની ડાળી પર ચડી બહાર ભૂસકો માર્યો. ત્રણેએ હાથ ખંખેરી સ્કૂલ-બેગ ખભે ભરાવી.

પહેલા છોકરાએ ગર્વભેર છાતી ફૂલાવી બીજા મિત્રને તાળી આપી બોલ્યો, ‘જોયું હાર્દિક્યા, સાહેબને કેવા ઉલ્લુ બનાઈ બંક માર્યો…’

‘મન તો ઇમ હતું ક સાલું પકડાઈ જશું તો વાટ લાગી જશે. પણ તીતો આ જોરદાર રસ્તો હોધી કાઢ્યો લ્યા…’ બીજા છોકરાંએ શાબ્દિક શાબાશી આપી મિત્રના પરાક્રમને વધાવી લીધું.

પહેલા છોકરોએ છાતી ફૂલાવી, કોલર ઊંચો ખેંચી રુઆબભેર છટાથી પૂછ્યું, ‘આઇડિયા કુનો હતો?’

બન્ને છોકરાઓ પેલાની પીઠ થાબડી એકસાથે બોલ્યા, ‘ગૌરવભાઇનો…’

‘તો પછી… હેડો અવ, પેલા ગલ્લેથી ગુટકાની પડીકી લઈ રખડીએ…’ કહી ત્રણેય ઉજળા ભવિષ્યની દીવાલ કૂદી અંધકારના ભવિષ્યની તરફ ડગ માંડ્યા.

ચાના ગ્લાસ અને નાસ્તાની ડીશ ધોતા છોકરાએ બધુ ચૂપચાપ જોયું અને મનની દીવાલ ઉપર અંત:ઈચ્છા ઘૂંટી: કાશ! મને એમની જગ્યાએ ભણવા મળે તો!

***

Advertisements
Posted in Micro-tales, Short Stories

Perspective – Micro-tales

number-6

Two guys were sitting on chair face to face. There was “6” number board between them.
One guy said, “Why a number ‘6’ board is here?”
Another guy said, “No, it’s a number ‘9’ board… YOU FOOL”
First guy stubbornly said, “No… YOU FOOL. It’s a number ‘6’ can’t you see it clearly!”
Another one angrily said, “How dare you to call me that you asshole. It’s a number ‘9’. YOU UNEDUCATED BLIND FUCKER”
First one got pumped up in fury. He clenched his fist and crushed his jaw, ready to knock him down on the floor. As he got up with fluttering red nostrils.
Suddenly, third guy came up and said, “Hey dude, just calm down. Take a deep breath and relax man…” He calmed him down and looked at that number board and said to both, “Why don’t you guys get up from your chairs and exchange your position!”

After all, It’s all about perspective. Sometimes in life we should look through our opponent’s perspective to understand him/her. Most of times problems solves.

Writer -Parth Toroneel

 

Posted in Short Stories, Wattpad

A Sensible Girl – A Short Story

Instagram Wattpad23

This is a story about a little girl name Divya. She is from a poor family. Her mother is house wife and dad is worker in a factory. To satisfy family need, dad works relentlessly like a robot. In early morning he goes out for work and in evening, after 9 pm he comes. He also overworks on Saturday and Sunday to make more money for his family. He never bargained with his busy work schedule to spend a little time with children. They’re lives under the same roof even though they’re barely meets. Inside deep in her heart lack of dad’s love longing.
Will she tell him about her longing love for him?
Will Dad ever take time out from his busy working life? Or will he coax her by giving an alluring gift?
Will Divya get what she’s been longing for?

This is a story with beautiful message. I will highly recommend this story to read until the end revel its surprise. Insha’Allah, you won’t be disappointed.

Read it here: https://www.wattpad.com/story/111412229-a-sensible-girl-a-short-story